ای همه هستی من

زندگي حس غريبي است

که يک مرغ مهاجر دارد

سبزه ها در بهار مي رقصند

من در کنار تو به آرامش مي رسم

و آنجا که هيچ کس به ياد ما نيست

تو را عاشقانه مي بوسم

تا با گرمي نفسهايم ،

به لبانت جان دهم

و با گرمي نفسهايت ،

جاني دوباره گيرم

دوستت دارم

با همه هستي خود ،

اي همه هستي من

و هزاران بار خواهم گفت

دوستت دارم را

همه هستی ام...